Veluweloop 2010

Hallo Veluwelopers,

De editie van 2010 stond in het teken van de materiaalpech. Twee gebroken spaken, een gescheurde velg, een onwillige ketting en een onplakbare lekke band maakten de uitdaging compleet. Met dank aan een toevallig voorbijkomende fietsenmaker, flexibele, inventieve en volhardende teamgenoten en een behulpzame Veluweloop-vrijwilliger die na zijn dienst als een reddende engel te hulp schoot is het uiteindelijk toch gelukt met bijna alles maar wel met iedereen bijtijds terug in Wageningen te zijn.

Ook dit jaar zijn er weer vermeldenswaardige prestaties geleverd Allereerst natuurlijk Rik die zich geroepen voelde twee etappes te lopen om zodoende het ontstane tekort aan lopers op te vullen. En passant wist hij op de 9 km een groot aantal gele hessen achter zich te houden en bij de tweede run opnieuw bij de snelste helft te eindigen. Als om zijn menselijkheid aan te tonen liet hij na zijn tweede etappe weten: "ik ben nu wel een beetje moe".

De hoogste classering van de dag is die van Monique F.: 19e op haar afstand. Dat is echt heel goed! Het is slecht twee keer eerder gelukt: Lies was 19e in 2007 en Ine was vorig jaar 18e op haar damesetappe en dit jaar lukte het haar om (met bonificatie) als 13e op een mannenetappe geclasserd te worden.

Ook op Michel en Anneke mogen we trots zijn, zij eindigden rond de 25e plek in hun etappe.

De prijzen voor de grootste progressie geboekt in een jaar gaan naar Alien, Odeke en Monique H. In vergelijking tot vorig jaar zouden ze hun tijd met enkele minuten hebben verbeterd.

De grootste doorzetters waren dit jaar Angeline (die zomaar besloot zich aan te sluiten bij een fietsploeg en na 35 km fietsen toch maar even met 25+ oC een heuvelachtig parkoersje afwerkte) en Gijs (die gelukkig de dopingcontrole kon ontwijken omdat hij anders met een wel heel hoog gehalte aan lichaamsvreemde stoffen uit de wedstrijd genomen zou zijn).

Na één Veluweloop zonder was er dit jaar toch weer een misloper. Connie (té donkere zonnebril?) en Paul (2 á 3 doorwaakte nachten in de week voorafgaande) misten een cruciaal bordje en stortten zich met nog een groepje dolende zielen in het kreupelhout. Na een Steeplechase (en cyclo-cross) van olympische proporties belandden zij uiteindelijk weer op het loopparkoers. Niet geheel ongehavend waardoor Paul meteen weer weet waarom onbegaanbaar bos kreupelhout heet. Het geheel beziend is zijn gerealiseerde tijd toch nog een prestatie op zich.

Al met al weer een enerverende dag. Met dank aan ieders inzet en natuurlijk alle invallers zonder wie het niet mogelijk zou zijn geweest met twee ploegen aan de start en finish te verschijnen.

Het was gezellig. Volgende keer weer.

En dinsdag lekker komen uitlopen op Paul zijn speciale hersteltraining! Er mogen weer gekke dingen gedaan worden.

Groeten,

Frans

 


film 1 - Frans

film 2 - Rik

film 3 - Paul