Veluweloop 2012
Het was een dag om niet te vergeten, de Zoomlopers op hun best, een dag van vriendschappen verbroedering, harde strijd, pijn, afzien, grenzen verleggen, zinderende zomerhitte en geweldig loopgenot. Na wederom veel gepuzzel van Frans, onzekere factoren, grote groepsdruk en maffiose praktijken van Paul en Frans om 24 man en vrouw bijeen te krijgen om zaterdag aan de start te verschijnen voor de 32e Veluweloop, is het toch weer gelukt. Als enorme klapper van de dag schoot Ruben na een lange dag als een jonge hond, die de snelheid van zijn benen niet kent, Oehoe oehoe oehoerend hard met 17 km per uur de Bongerd in. Maar ook bij Ruben kwam aan dat gejakker een eind, die avond dacht hij nee, nee nooit, nooit meer oerend hard. Ook trotse vader Peter was weer van de partij: 9 km Gelderse Roos, Petteflet liep hij met gemak in 41 minuten. Ada en Nicolien beten de spits af met de eerste etappe van 5.9 km, en finishten nek aan nek binnen de 32 minuten, een hele mooie prestatie. Al fietsend kwam onze gastloopster Judith er achter dat de Zoomlopers meer over haar weten dan dat haar lief is; kan haar moeder tijdens het lopen niet ergens anders over praten dan haar dochter? Ook moeder Connie was natuurlijk van de partij, al babbelend met fietsgroep C rijdt zij naar de Petteflet om daar met haar unieke stijl met ruim 10 km per uur naar de NIFV te galopperen. Bij de Zoomlopers Weer zet Reinier een geweldige tijd neer van 31 minuten op de 7 km. Hierna gaat ook hij oerendhard huiswaarts en houdt het de rest van de dag voor gezien. Ook Jaap wist zich voor een ochtend van zijn verbouwing los te rukken om van Oostereng naar de Gelderse Roos te rennen, 7 km in 36 minuten; al hyperventilerend en piepend over de finish werd hij onder aanmoediging van Aart en zijn fietsploeg direct op zijn fiets gezet om vervolgens met ruim 30 km per uur naar de NIFV te racen, Hier eenmaal total loss aangekomen komen zij tot de conclusie dat ze nog ruim een uur hebben voor de herstart. Dirk Jan en Jos doen de herstart en knallen nek aan nek naar de Beerenberg, een helse etappe, de berg op, waarbij Dirk Jan met 12,7 per uur, Jos met zijn 13,8 km per uur, voorbij moet laten gaan. Hier geven zij het hesje over aan Laura en Judith; de dames finishen deze etappe als 24e en 25e. Gijs Jaap neemt het op tegen gastloper Remco. Ook Remco is slachtoffer van de maffiose praktijken van Frans en Paul en zwaar onder druk gezet door Aart om dit jaar mee te lopen. Hoewel zijn deelname niet geheel vrijwillig is lijkt hij het aardig naar zijn zin te hebben vandaag. Dankzij de sterke psychologische begeleiding van begeleidend fietser Aart weet hij gemiddeld 13,5 km per uur door de overweldigende natuur van de Veluwe te rennen. Gijs Jaap klokt 14 km per uur op deze etappe. Na een lunch op IPC vertrekken Stijn, Monique en Aart en Paul bij de Zoomlopers Weer. Paul de Godfather van de Zoomlopers, altijd even vrolijk en opgeruimd, niet gehinderd door enige feedback van zijn hardloopfamilie, loopt een geweldige etappe 11 Oostereng Nieuwland. Gastloper Stijn zet ook een geweldige tijd neer van 36 minuten over een etappe van 7.9 km. Aart hield het spannend dit jaar; geveld door een zware bronchitis verschijnt hij uiteindelijk zaterdagochtend zwaar onder de pillen aan de start. Opgezweept door Dirk Jan loopt hij al piepend en hoestend de 11,2 km uit in ruim 60 minuten. Hierbij weet hij Wim 3 minuten achter zich te laten. Ook hierna weet hij op slinkse wijze aan de dopingcontrole te ontsnappen om voldaan maar enigszins geradbraakt naar de Bongerd te fietsen. Sibe-Jan en Iet knallen ook als Zoomlopers Heen over de Veluwe. Luc weet na de eerste 2 stappen door zijn enkel te gaan en loopt vervolgens als een echte bikkel met helse pijn zijn etappe uit! Aan het eind van de dag komt Frans na ’s morgens een achtste triatlon volbracht te hebben nog even voor de eer stadion de Bongerd binnen rennen. Wat hem bezielt om 24 lopers in een estafette over de Veluwe te drijven om vervolgens zelf de hele dag in Apeldoorn te chillen is mij nog steeds volstrekt onduidelijk. Het zit er gelukkig op, de lopers schuiven enigszins vermoeid met pijnlijk achterwerk de sporthal binnen, om onder het genot van een warme maaltijd nog even na te praten. Het was een geweldige dag, tot volgend jaar.

Aart